ابراهیم رحمانی

متولد ۱۳۰۴، فردوس

در تاریخ ٣٠ مرداد ۱۳۵۹ در تهران ربوده و ناپدید شد

 

ابراهیم رحمانی در یک خانوادۀ بهائی به دنیا آمد. بعد از اتمام دبیرستان به تهران رفت، در رشتۀ علوم طبیعی لیسانس گرفت و به فردوس برگشت. به عضویت محفل روحانی محلی[۱] فردوس انتخاب شد، ولی از فرط آزار و اذیت اهالی، مجبور شد به مشهد نقل مکان کند. چند سال بعد با خانواده در تهران ساکن شد. در سال ١٣٥٧ به عضویت محفل روحانی ملی[۲] ایران انتخاب شد. هرسال ۱۳۵۹ که دستگیر و ربوده شد همچنان در این سمت خدمت می‌کرد.

در تاریخ ٣٠ مرداد ۱۳۵۹ محفل روحانی ملی جلسۀ مشترکی با اعضای هیئت معاونت[۳]، یوسف عباسیان میلانی و حشمت‌الله روحانی برای مشورت درباره وضعیت بهائیان یزد و همدان داشتند. در حدود ساعت چهار بعدازظهر، عده‌ای پاسدار به جلسه حمله کردند. ایشان و دیگر اعضای محفل روحانی ملی - هوشنگ محمودی، عبدالحسین تسلیمی، حسین نجی، منوهر قائم مقامی، عطاءالله مقربی، یوسف قدیمی، کامبیز صادق زاده و بهیه نادری و دو عضو هیئت معاونت را با خود بردند. دیگر هیچ نشانی از آنان به دست نیامد.

 

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.

[۲] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.

[۳] هیئت معاونت: افرادی که با تصمیم هیئت مشاورین قاره‌ای برای دوره‌ای پنج‌ساله انتصاب می‌شوند و در حیطه فعالیتشان که معمولاً شامل نواحی کوچک‌تر در یک کشور است، به تشویق افراد و تحکیم جوامع بهائی می‌کوشند.  معاونین در ارتباط با محافل روحانی محلی نقش مشورتی دارند.